امروز ده دقيقه مونده بود به امتحان اطفال, و من داشتم تند تند يه مطلب
رو مي خوندم.
يكي از دوستام گفت:
چرا خودتو اذيت مي كني؟! تو كه آخرش ميافتي.
منم سريع گفتم:
بدانم و بيفتم بهتر است يا ندانم و بيفتم؟!
عجب جوابي دادم.
( ارسال پست با موبايل-تو اتوبوس-خيابان چهارباغ اصفهان)
سڵاو. دهی وهڵڵا شتێکت وتووه ئهشێ له فهرههنگی خوێندنا داینێیت! ئافهرین. بهڵام تکایه وانهکانت وهها بخوێنه که ترسی کهوتنت نهبێت. خۆزگهم به خۆت! یانێ ههزاران ههزار خۆزگهم به خۆت! پانزهساڵه حهزی نووستنی دووباره له "خوابگاه" و ئاڵفپڵاو خواردنی "سلف"م ههیه بهڵام " کهی دێتهوه، کهی دێتهوه؟". بژیت...
پاسخ دادنحذف